വേദനകളും വേദനിപ്പിക്കുകളും മാത്രമടങ്ങുന്ന ഒന്നാണോ ഈ പ്രണയം ? ഞാനുള്പ്പെടുന്ന ഒരു ന്യൂന പക്ഷത്തിന്റെ ഉത്തരം ഒരു പക്ഷെ " അതെ " എന്നായിരിക്കും, മറു പക്ഷത്തിനു എത്രയേറെ ഇതില് എതിര്പ്പുണ്ടെങ്കിലും. പ്രണയ പരാജിതര്ക്ക് മറ്റുള്ളവരോട് തോന്നുന്ന അസൂയയും തന്നോട് തന്നെയുള്ള ദേഷ്യവും കൊണ്ടാണ് ഈ ഉത്തരം പറയുന്നതെന്ന് ഭൂരിപക്ഷ വിഭാഗക്കാര് പറഞ്ഞേക്കാം. അവരോടു "കൂട്ടുകാരെ നിങ്ങള്ക്കെന്തറിയാം ഞങ്ങളുടെ വികാരത്തെപ്പറ്റി?". പ്രണയ വിജയികള് ഒരു തരത്തിലെ ഉള്ളൂ. എന്നാല് പ്രണയ പരാജിതര് നാനാവിധം. വൈവിധ്യത്തില് ആണ് ഭംഗി എന്നാശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് പറയട്ടെ, ഞങ്ങള് പലവിധം. തന്റെ പ്രണയ അഭ്യര്ഥന പുല്ലു പോലെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു പുച്ഹ ഭാവത്തില് നടന്നു നീങ്ങുന്ന സ്വപ്ന നായികയെ അല്ലെങ്കില് നായകനെ( നായകന് വിഭാഗം ലോകത്തില് നിന്ന് തന്നെ ഇല്ലാതാകും അല്പ നാളുകള്ക്കുള്ളില്) തകര്ന്ന ഹൃദയത്തോടെ നോക്കി നില്ക്കുന്നവര്. ഈ ലോകത്ത് നമ്മള് മാത്രം എന്ന് പറഞ്ഞ കമിതാക്കളില് ഒരാള് വേറെ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ പോകുമ്പോള് തലയ്ക്കു കൈയും വെച്ച് ഒഴിഞ്ഞ പണ സഞ്ചിയും ആയി നില്ക്കുന്ന ലോകത്തിലെ സഹതാപമാര്ഹിക്കാത്ത ഒരു വലിയ വിഭാഗം. സാഹചര്യങ്ങള് വിലങ്ങു തടികളും ചങ്ങലകളും ജയിലുകളും തീര്ക്കുമ്പോള് പ്രണയം കരഞ്ഞു തകര്ക്കുന്ന, തീര്ക്കുന്ന വേറൊരു കൂട്ടം. സ്വാഭാവികമായും നിങ്ങളുടെ മനസ്സില് ഇപ്പോള് ഒരു ചോദ്യം ഉണ്ടാകും . "ഇതില് നിന്റെ വിഭാഗം ഏതാ"?. മറുപടി തികച്ചും ലളിതം. ഇതില് ഒന്നുമല്ല . താഴിട്ടു പൂട്ടിയ ഇരുമ്പ് പാത്രത്തിലെ പ്രണയം ആണ് ഈയുള്ളവന്റെ. താഴിന്റെ താക്കോല് ആണെങ്കിലോ കളഞ്ഞും പോയി. വേറെ ഒന്ന് സംഘടിപ്പിക്കാം എന്ന് വെച്ചാല് കൊല്ലന് ഒട്ടു മരിച്ചും പോയി. ഇപ്പോള് നിങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലായല്ലോ ഞാന് ഉള്പ്പെടുന്ന വിഭാഗം ഏതാണ് എന്ന് ? പ്രണയം തുറന്നു പറയാതെ അത് പാത്രത്തിനുള്ളില് ഒളിപ്പിച്ചു വെയ്ക്കുന്ന താരതമ്യേന അംഗങ്ങള് ഉള്ള വിഭാഗം. ഞങ്ങളുടെ ഇടയില് പിന്നെയും ഗ്രൂപ്പുകള് ഉണ്ട് കേട്ടോ. ചിലര് തങ്ങളുടെ പ്രണയം ഒരു ചില്ല് കുപ്പിയിലാണ് സൂക്ഷിക്കുക. ഭാഗ്യവാന്മാര് ഇവര് ആണ്. തന്റെ പ്രണയിനി ചിലപ്പോള് ആ പ്രണയം കണ്ണാടി ചില്ലിലൂടെ കണ്ടെന്നു വരാം.അതിനു ശേഷം ആ കണ്ണാടി കുപ്പിയില് നിന്നും അതിനെ ഹൃദയത്തോട് ചേര്ക്കുകയോ ആ ചില്ല് പാത്രം തറയിലിട്ടു പൊട്ടിച്ചു കളയുകയോ ചെയ്യാം (വിജയം കൊയ്യാന് ചിലപ്പോള് ചില റിസ്കുകള് എടുക്കേണ്ടി വരും) . മറ്റൊരു കൂട്ടര് ഉണ്ട്. ഇരുമ്പ് കുപ്പിയില് പ്രണയം സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് അതിന്റെ താക്കോല് പ്രണയിനിക്ക് അബദ്ധവശാല് എന്നാല് മനപൂര്വം എന്ന വണ്ണം കൊടുത്തു ഒരു ഭാഗ്യ പരീക്ഷണം നടത്തുന്നവര്. എന്നാല് ഈയുള്ളവന്റെ വിഭാഗം ഒരു സമസ്യ ആണ്. ഒരു കാരണവശാലും തുറന്നു പറയാന് പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് ഒരു തുരുമ്പിച്ച ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില് പ്രണയം സൂക്ഷിച്ചു അത് ഒരു ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ മൂലയില് വെച്ചിരിക്കുന്നു. താഴിട്ടു പൂട്ടി. താക്കോല് നഷ്ടപ്പെട്ട നിലയില്. ഈ അവസ്ഥക്കൊരു സുഖം ഉണ്ട്. സ്വപ്നങ്ങള് എപ്പോഴും കാണാം. യാഥാര്ത്ഥ്യം മനസിലുള്ളത് കൊണ്ട് ആ സ്വപ്നം നടന്നെ തീരൂ എന്ന് വാശി പിടിക്കില്ല. തന്റെ പ്രണയിനി ഒരിക്കലും "നോ " എന്ന് പറഞ്ഞു ഹൃദയം തകര്ക്കില്ല (അവള്ക്കറിയില്ലല്ലോ നമ്മുടെ മനം, ഈശ്വരോ രക്ഷതു). ചിലപ്പോള് പാത്രത്തില് ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് വരാന് അറിയാതെ ഒരു ശ്രമം നടത്തും. ഒരു വിഫല ശ്രമം. പുറത്തേക്ക് വരില്ല അത്. തുരുമ്പ് പിടിച്ച പാത്രത്തിന്റെ ഉല് വശങ്ങളില് തട്ടി എരിഞ്ഞു തീരും. ആ എരിഞ്ഞു തീരല് വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ഈയുള്ളവന് ദിവസങ്ങള്ക്കു മുന്പ് വീണ്ടും അനുഭവപ്പെട്ടു. അപ്പോള് ആവശ്യമില്ലാതെ ഞാന് ഒന്ന് മസ്സില് പിടിച്ചോ ? ശബ്ദം ഒന്ന് ഇടറിയോ? അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി സംസാരിക്കാന് സാധിച്ചോ ? അറിയില്ല. ഈ പ്രണയം ഈ തുരുമ്പ് പിടിച്ച ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില് തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ കുറച്ചു നാള് കൂടി. കുറച്ചു നാള് കഴിഞ്ഞാല് ഞാന് ഇത് കടലിലേക്ക് വലിച്ചെറിയും. ഉപ്പു വെള്ളം കുടിച്ചു കൂടുതല് തുരുമ്പിച്ചു കടലിന്റെ അടിത്തട്ടില് തന്നെ കിടക്കും. പക്ഷെ പ്രിയേ " ആ പാത്രത്തിനുള്ളില് നിന്നോടുള്ള എന്റെ പ്രണയം തുരുമ്പ് പിടിക്കാതെ കിടക്കും, ഞാനുളിടത്തോളം".
