ഒരു കോളേജ് സ്പോര്ട്സ് ദുരന്തം.
വീണ്ടും ഒരു സ്പോര്ട്സ് ഡേ. ഞങ്ങളുടെ യുണിയന് ഭരിക്കുന്നത് കൊണ്ട്, കൊണ്ട് പിടിച്ച തയ്യാറെടുപ്പുകള്. നാല് ഗ്രൂപ്പുകള് ആക്കി വിദ്യാര്ഥികളെ തിരിച്ചാണ് മത്സരങ്ങള്. ഈയുള്ളവന് തിരക്കിലാണ്. എങ്ങനെയെങ്കിലും പോയന്റ് നിലയില് ഈയുള്ളവന്റെ ഗ്രൂപ്പ് ഒന്നാമതെത്തിയില്ലെങ്കിലും അവസാനമാകരുതല്ലോ. മത്സരങ്ങള് തകര്ത്ത് മുന്നേറുന്നു. അതാ വരുന്നൂ നമ്മുടെ ക്ലാസിലെ ഒരുത്തന്., വന്നയുടന് അവന് " അളിയാ നീയറിഞ്ഞോ , ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറ് മീറ്റര് പെണ്കുട്ടികളുടെ വിഭാഗത്തില് ഒരുത്തി മാത്രമേ പേര് കൊടുത്തിട്ടുള്ളൂ" . എനിക്ക് സംഗതി മനസ്സിലായി (അല്ലേലും തല തിരിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെയും എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ക്ലിക്ക് ചെയ്യും ). "ആ പേര് കൊടുത്തിരിക്കുന്നവള് എതിര് ഗ്രൂപ്പിലെ പക്കാ സ്പോര്ട്സ് താരം. പക്ഷെ രണ്ടും മൂന്നും സ്ഥാനങ്ങള് നമുക്കടിച്ചെടുക്കാമല്ലോ , അതിനു ഏതെങ്കിലും രണ്ടു അവളുമാരെ തപ്പിയെടുക്കണം", ഞാന് മനസ്സിലോര്ത്തു. ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല ( ആലോചിക്കാന് പണ്ടേ എനിക്ക് ബോധം ഇല്ലല്ലോ ? ) എന്റെ ഗ്രൂപ്പിലെ സകലമാന പെണ്കുട്ടികളെയും സമീപിച്ചു. രക്ഷയില്ല. ആരും തയാറാകുന്നില്ല. അവസാനം രണ്ടു പെണ്കുട്ടികളെ തപ്പിപ്പിടിച്ചു. കക്ഷികള് എന്റെ ക്ലാസിലെയല്ലെങ്കിലും ഗ്രൂപ്പിലെയാണ്. പാവങ്ങള് ചുരിദാര് ഒക്കെയിട്ടാണ് ഓടാന് നില്ക്കുന്നത്. അപ്പോളതാ വേറെ ഒരു നിബന്ധന. പങ്കെടുക്കുന്ന ആളുകള് നിര്ബന്ധമായും മുഴുവന് ദൂരവും ഓടിയിരിക്കണം. ഞാന് പറഞ്ഞു, " മക്കളെ , നിങ്ങള് പേടിക്കണ്ട, ചേട്ടനുണ്ട് കൂടെ ". മത്സരം തുടങ്ങി. നമ്മുടെ രണ്ടു പെണ്കുട്ടികളും ഓടുന്നു. അവരെ സഹായിക്കാന് ട്രാക്കിന് പുറത്തു കൂടെ ഞാനും നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരനും. ഓട്ടത്തിനിടയില് വെള്ളം ഗ്ലൂക്കോസ് ആദിയായവ നല്കുന്നുണ്ട്. ഇതൊന്നുമില്ലാതെ നമ്മുടെ എതിര് ഗ്രൂപ്പുകാരി വളരെ മുന്നിലാണ്. ആയിക്കോട്ടെ, നമ്മടെ ലക്ഷ്യം ഒന്നാം സമ്മാനം അല്ലല്ലോ ?, എന്നാല് ഇതിനിടയില് നമ്മുടെ രണ്ടു പെണ്കുട്ടികലുണ്ടല്ലോ? അവര് തമ്മില് ഒരു വാശി ഉടലെടുത്തു( പെണ്കുട്ടികള് അല്ലേ ?) ഒരേ ഗ്രൂപ്പിലാനെങ്കിലും അവസാനം ഞാനാകില്ല എന്നാ വാശിയില് അവര് രണ്ടു പേരും ഓടാന് തുടങ്ങി. കാണികള് ആര്ത്തു വിളിക്കുന്നുണ്ട്. അതാ എതിര് ഗ്രൂപ്പുകാരി ഒന്നാം സ്ഥാനത്തെത്തി. ഇനി രണ്ടാം സ്ഥാനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം. അതാ അതിലൊരുത്തി ഫിനിഷ് പൊയന്റിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. ആഹ്ലാദ പ്രകടനം (ഒന്നാമതെത്തിയ പെണ്കുട്ടി വരെ നാണം കേട്ട് പോയ തരത്തിലുള്ള ആഹ്ലാദ പ്രകടനം). എന്നാല് ഈ ആഹ്ലാദം നീണ്ടു നിന്നില്ല. നമ്മുടെ ആഹ്ലാദക്കാരി അതാ മറിഞ്ഞു വീഴുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. ബോധം വീഴുന്നില്ല (ബോധം തീരെയില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണല്ലോ ഞാന് വിളിച്ചപ്പോഴേക്കും എന്റെ കൂടെ മത്സരത്തിനിറങ്ങി പുറപ്പെട്ടത്). കുട്ടിയെ എടുത്തു ഞങ്ങള് ഓടീ. അടുത്ത ഹോസ്പിറ്റലില് അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു. നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരനെ പെണ്കുട്ടിയുടെ വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചറിയിക്കാനും ഏല്പ്പിച്ചു. സുഹൃത്തുക്കളെ, ഇനിയാണ് യഥാര്ത്ഥ ദുരന്തം സംഭവിക്കുന്നത് . നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരന് വളരെ ചുരുക്കി ഫോണ് ചെയ്തത് ഇങ്ങനെ " നിങ്ങളുടെ മകളെ മൂത്തകുന്നം ഹോസ്പിറ്റലില് അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വേഗം എത്തുക". തങ്ങളുടെ മകള്ക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അറിയാന് പാടില്ലാതെ തന്നെ പെണ്കുട്ടിയുടെ അമ്മയും മൂന്നു അമ്മാവന്മാരും ഒരു വല്യപ്പനും പുറപെട്ടു. അതെ സമയം ഹോസ്പിറ്റലില് കുട്ടിക്ക് ശ്വാസ തടസ്സം നേരിട്ടത് കാരണം ഓക്സിജന് മാസ്ക് ധരിപ്പിച്ചിരുന്നു. അതാ പെണ്കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാര് എത്തുന്നു. അവളുടെ അമ്മ കാണുന്നത് ആവട്ടെ തന്റെ മകള് അതാ ഓക്സിജന് മാസ്ക് വെച്ച് കിടക്കുന്നു. സീരിയലുകളിലെ ICU രംഗങ്ങള് കണ്ടു ശീലിച്ചിരുന്ന ആ അമ്മ അതാ ബോധം കേട്ട് വീഴുന്നു ( ഓക്സിജന് മാസ്ക് എന്നാല് എന്തോ ഭീകരം ആണെന്നാണല്ലോ സാധാരണ ആളുകളുടെ വിചാരം). ബോധം കേട്ട് വീണ അമ്മയെ തൊട്ടടുത്ത ബെഡില് കിടത്തുന്നൂ നമ്മുടെ നഴ്സുമാര്. ആകെ ബഹളം. വല്യപ്പനെ ഞാന് വിളിച്ചു നടന്നതെല്ലാം പറഞ്ഞു. എന്നെ ഒന്ന് ആപാദ ചൂഡം നോക്കിയിട്ട് വല്യപ്പന് ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞു " ആസ്ത്മ ഉള്ള കുട്ടിയെ അണോടാ നാറീ 1500 മീറ്റര് ഓടിക്കുന്നെ " രംഗം പന്തിയല്ല എന്ന് കണ്ടു ഞാന് ഓടി. ആ ഓട്ടം ഞാന് മത്സരത്തിനു ഓടിയിരുന്നെങ്കില് മാരത്തോണിനു വരെ എനിക്ക് ലോക റെക്കോര്ഡ് ഇടാമായിരുന്നു.
No comments:
Post a Comment